![]() |
![]() |
|
| بهار دل عاشق حتی تو خزون موندگار اونی که عشق و احساس تو قلبش جانداره مثل یک عکس که تو قابی رو دیواره |
|
به نام خداوندی که عشق را آفرید سلام به شما دوستان عزیز ، امیدوارم که خوب و خوش باشین و اوضاع بر وفقه مراد باشه.خیلی وقته که از هم دوریم و کمتر صحبت کردیم ، خیلی دلم تنگ شده بود .دل و دماغ اینو نداشتم که بنویسم ولی بالاخره دوباره پیداش کردم ، و خوشحالم که دوباره با شما دوستان هستم . همون طور که تو ۲ پست قبل اشاره کردم ، بحث امروز من درباره ی رفاقت و برخورد با رفیق و نکات و تجربیات خودم و آقا امین گله. من نمی خوام نصحیت کنم یا واستون سخنرانی کنم اما میخوام چند تا از تجارب خودم و آقا امین رو به شما بگم شاید کسایی باشن که این چیز ها رو هنوز تجربه نکردن و خوب این حرفا باعث میشه که اونا دیگه یه مسیر رو دوبار نرن!!! البته بماند که ما آدما معمولا تا خودمون یه چیز رو تجربه نکنیم تو کتمون نمیره!!!!! خب زیادی مقدمه چینی نکنم و برم سر اصل مطلب!!! نکاتی که من تو رفاقتام بهشون بر خوردم :
و اینم تجربیات آقا امین : ۱. به نظر من دوستای آدم همونطور که سرمایه های انسان به حساب میان به همون اندازه که واسه آدم ارزش دارن باید براشون سرمایه بزاری یعنی نه اینکه حتما واسشون خرج کنی نه گاهی باید از نظر روحی روشون سرمایه گزاری کنی و یا از جهت های دیگه !! سرمایه مادی فقط یه نوعشه!! یه مثال میزنم تا این قضیه رو روشن کنم !! من یه دوستی دارم که هر ۱۰۰ روز یه بار یه سفر میره مشهد این سفر هم بر اساس یه قول و قرار قدیمیه که اون و چند تا از دوستاش با هم گذاشتن که هر یه مدت یه بار از نقاط مختلف ایران جمع بشن مشهد البته واسه تفریح هم نمیرن انجا با هم جمع میشن و کارای مطالعاتی رو که از جلسه قبلی طرح کردن با هم مبادله میکنن و دوباره طرح جدید میدن و تو این مدت علاوه بر اینکه کنار هم هستن ۴ تا چیز هم از هم یاد میگیرن خب واقعیت اینه که من نمی تونستم قبول کنم که آخه اینا چرا به خودشون اینقدر سختی میدن واسه جمع شدن دور هم ولی یه بار که تو جمعشون بودم متوجه شدم که واقعا راسته که می گن آدم باید برای دوستای خوبش سختی بکشه و مایه بزاره تا بتونه اونها رو حفظ کنه !! با کسی که رودرواستی نداریم وقتی حاظر نیستی واسه رفاقتت دو قرون خرج کنیم این رفاقت سر نگیره بهتره که!!!! ۲. نکته بعدی اینکه همیشه دایره روابط رو برای خودتون تعریف کنید واقعیت اینه که ما هر کسی رو که ۲بار دیدیم خیلی راحت رفیق صدا میزنیم در صورتی که باید یادتون باشه که هر کسی لیاقت دوستی با شما رو نداره و ضمنن با هر کسی به قدر ارزشی که تو رفاقت برا هم قائل هستید وقت بزارید ضمنن رفاقت که زور زورکی نمیشه !!! حالا هی برو بچسپ به طرف که چی !!! و اما دایره روابط یعنی چی !! دایره روابط یعنی اینکه پیش خودتون کسایی رو که می شناسین درجه بندی کنید و بین دوستای صمیمی با دوستای یکم صمیمی تفاوت قائل بشین!!! البته نرید تو روی طرف وایسین و بگین (( هی تو جزو دوستای درجه ۲ من هستی !!!!!)). این دایره رابطه یه چیز خوبی که داره اینه که شما میتونید توی زمانهایی که برای یه کاری به یه دوست نیاز دارید بدونید که اول برید سراغ کدوم افراد!! البته شما می تونید برای کارای دیگه هم دوستای خودتون رو دسته بندی کنید مثلا بر اساس کاری که می تونید برا ی هم انجام بدید !! مثلا دسته دوستایی که برای مشورت مناسب هستن و یا دوستایی که برای ورزش می تونید روشون حساب کنید و یا کسایی که برای سفر پایه هستن .
۳. نکته سوم اینکه هر چقدر هم رفیقتون رو رفیق حساب میکینید تا زمانی که تا حدودی خانواده طرف رو نشناسید و خانواده اون هم شما رو نشناسه دوستی تون چندان تضمین ادامه نداره!! واسه این نمی تونم زیاد دلیل ملموس بیارم ولی باور کنید تجربم اینو بهم میگه!! امیدوارم
خدا نگهدار
یاعلی
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و هفتم آبان 1385ساعت 2:9 توسط مجتبی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| سخن دل |
یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد ... نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد ... راهی نروم که بی راه باشد ... خطی ننویسم که آزار دهد کسی را ... یادم باشد روز و روزگار خوش است ... همه چیز بر وفق مراد است و خوب ... !! تنها دل من دل نیست ... !!!
|
| آوای عاشق تنها |
|
|