به نام خداوندی که عشق را آفرید

 به نام خداوندی که عشق را آفرید

امروز 14 خرداد روز رحلت و پرواز یه روح آسمونیه ،  روحی که با بزرگییه خود ملتی رو از کوچکی و حقیری نجات داد . آره امروز روز رحلت امام خمینی ( ره ) ، روز گریه کردن ملت ایرانه . خیلیا تو این روزا حس می کردن یتیم شدن فکر می کردن که پدر خودشونو از دست دادن ، اونا امام رو خیلی دوست داشتن چون همشون صداقت و دلسوزی اونو هم دیده بودن هم از ته دل لمس کرده بودن .

امام شخصیتی بزرگ بود که به تمام مسلمانان جهان پغام داد که آزاد باشید و آزاده زندگی کنید . امام الگوی صبر و استوار و گذشت بود  .

روحش شاد و یادش گرامی باد .

کوچیکه همه ی جوونای  ایران زمین <<< مجتبی >>>

 به نام خداوندی که عشق را آفرید

امروز یه نامه به مناسبت تولدم به خودم نوشتم، شاید جالب باشه که این اولین نامه ی عمرمه که می نویسم . امیدوارم که خوشتون بیاد .

سلام مجتبی

در ابتدای نامه می خوام تولدت رو تبریک بگم . خیلی جالب که این اولین سالیه که من به یاد تولدت بودم و از چند روز قبل روزشماری می کردم . می دونم که خیلی حس خوبی نداری چون یک سال از عمرت گذشت، اما چطور ؟؟؟

دوست داری بچه بودی نه ؟ از اونجا که از دلت باخبرم می دونم که جوابت مثبته . دوست داشتی بچه بودی و بدون هیچ دغدغه در کنار دوستات به بازی کردن فکر می کردی نه چیز دیگه . چه زیباست سادگی ، دل صافی و گرمای رفاقتای کودکی . آره زیباست ، ولی چرا آدما با طی کردن این دوران پاک یادشون میره که می شه انسان بود ، میشه خوبی کرد و حتی میشه برای رفاقت به ضرر خودت کار کرد ، چرا رفاقت بدون قید و شرط رو فراموش می کنن و فقط به خاطر داشته هات بات رفیق میشن نه خودت ؟؟؟

خوب بگذریم چون نمی خوام تو این نامه بحث اجتماعی و اخلاقی کنم و فقط می خوام درباره ی تولدت صحبت کنم .

در اول خرداد با تولدت خونوادتو خوشحال کردی و با شیرینکاری و بازی های کودکانه که چیزی جز سادگی نداشت آنها رو شاد می کردی .

دوران کودکی گذشت و وارد مرحله ی دیگه ایی از زندگی شدی مرحله ای که پر از استرس و استراب برای خودت و خونوادت بود . طوری بود که بعضی وقتا نه تنها باعث شادی خونواده نمی شدی بلکه اونا رو ناراحت می کردی .

دوران نوجوونی که برای اکثر خونواده ها دوران استرس و اضطراب ، یعنی درس ، مشق و کنکور . پس زیاد دلخور نشو چون تقریبا برای تمام خونواده هایی که جوون دارن این چیزا عادیه .

در سال 82 بعد از یک سال استرس شدید برای خودت و خونوادت دوباره با قبولی در کنکور اونا رو شاد کردی هر چند که خودت زیاد شاد و خوشحال نبودی .

تا حالا شده به این فکر کنی که خونوادت و دوباره شاد کنی ؟ اصلا برات مهمن یا نه ؟ اصلا از همه مهمتر شده به فکر شادی و رضایت خدای مهربون باشی ؟ اگه نبودی سعی کن از امسال به بعد کمتر کاری کنی که اون ناراحت بشه .

خیلی صحبت بات دارم ولی می ذارم برای بعد . فقط می خواستم با این نامه بهت بگم تولدت مبارک .

درکنار جوی نشینو                گذر عمر ببین

خدانگهدار یا علی

کوچیکه همه ی جوونای  ایران زمین <<< مجتبی >>>