به نام خداوندی که عشق را آفرید

ابتدا ولادت با سعادت امام حسن عسکری (ع) رو به شما و امام زمان (عج) تبریک عرض می کنم ، امیدوارم  که همیشه شاد باشین و دیگرانو شاد کنید .

علت اینکه یه مدته آپ نکردم اینه که احساس کردم مطالبم برای شما دوستان دیگه جذاب نیست و یه جورای کلیشه ای شده یه تصمیمایی گرفتم که بعد از پایان قصه ی یه دخترک براتون توضیح میدم . الان فقط اومدم که قسمت چهارم قصه ی یه دخترک براتون بنویسم .

تا اونجایی رسیدیم که قرار بود شما اسم قهرمان دخترک و حدس بزنین ، اما ادامه ی داستان ...

اسم بی نظیری بود ، اسم زیبا چقدر به چهره ی اون می اومد ، همونی که دخترک سفارش نشونی شو به جاده کرد ، عاقبت اومد موند ، خلاصه زیبای نازنین ما از همون لحظه ی اول دل دخترک رو برد ، به یه جایی که نمی دونم کجاست ، شاید از کهکشونای آسمون دورتره ، شایدم همسایه ی ستاره هاست ، آره زیبا شده بود عشق نیاز دخترک ، زندگیش بود و همین .

دخترک یه روز دلو به دریا زد ، تو چشای ناز زیبا نگا کرد و با یه شرم خیلی آروم و عجیب و موندنی گفت به اون ، دوست دارم ولی اون چیزی نگفت .تو سکوتش پر اون حرفایی بود ، که اگه یه وقتایی گفته نشه قشنگ تره . شب اون روز عجیب ، دخترک با دلی آروم و سبک ، با یه آتیش بزرگ که تموم دلشو سوزونده بود ، به امید داشتن یه دلخوشی ، که فقط تو دنیا اون صاحبشه ، چشماشو بست و تو رویا هاش نشست .

دخترک با عشق این فرشته ی صبور و ماه و موندنی ، خیلی بی بهانه زندگی می کرد ، دخترک فقط با عشق این فرشته رفع تشنگی می کرد ، یاد زیبا شده بود راز طلوع زندگیش ، مگه از دوری اون خوابش می برد ؟

شب تا چند ساعتی با عکس اون حرف نمی زد ، تا تموم اتفاقایی که اونروز واسه اون افتاده بود ، واسه زیبا نمی گفت ، خواب به چشماش نمی رفت ، سحرم وقتی چشاش ، دیگه داشت روهم می رفت ، آرزو می کرد تو رویاهاش ببینه فرشته رو .

اما دخترک حالا یه غصه داشت ، یه غم خیلی بزرگ ، رنگ گلهای بنفشه تو غروب ، رنگ بغضی که شقایق می کنه ، رنگ پرواز یه قو از رو یه دریاچه ی سرد ، می دونین غصه دخترک چی بود ؟؟؟

                                                                                           ادامه دارد ...